هفته نامه سمنان امروز

گزارش تصویری

بازار گرم مهارت آموزی در مرکز فنی و حرفه‌ای سمنان
آیین اربعین شهید مدافع حرم عباس دانشگر
مراسم افتتاحیه مجموعه تاریخی، فرهنگی، پذیرایی زندگی
تشییع با شکوه پیکرمطهر شهید مدافع حرم، عباس دانشگر در سمنان
« سمنان شهر نان»
کوچه باغی که پر از رایحه باران است

یادداااشت Small

بر طبل شادانه بکوب!

این رشته سر درازدارد

نعمت ا... اعتمادزاده

پی‌نوشت: یادداشت این هفته را در حالی که در سفر هستم در گوشی تلفن همراه تایپ می‌کنم! امید است که خوانندگان محترم نقائص ساختاری آن را به دیده اغماض بنگرند و به اصل سخن بپردازند. در این یادداشت به ادامه بحث پیرامون سخنان آقای رئیس‌جمهور در جلسه رأی اعتماد پرداخته‌ام و سخنی نیز با یکی از اعضای شورای شهر تهران گفته‌ام!

 

اصل مطلب: در روزهای گذشته واکنش‌ها نسبت به تحذیر تلویحی رهبر کره‌شمالی از مذاکره با آمریکا توسط رئیس جمهور ایران همچنان ادامه یافت. این مساله البته قابل پیش‌بینی بود، چراکه به هر حال رئیس‌جمهور در سال‌های گذشته به هر بهانه‌ای منتقدان خود را نواخته بود و اینک که صدق سخن منتقدان روشن شده‌است و حتی خود آقای رئیس جمهور هم که تفکرِ «دنیای فردا دنیای مذاکره است» در پسِ ذهنش آشکار بود به جمع مخالفان مذاکره پیوسته است، آن منتقدان پیشین حق دارند که قدری رنجیده‌خاطر باشند.
در این مسأله البته عبرت‌های زیادی هست. شما هم احتمالا کلیپی را که رئیس ‌جمهور محترم بی‌پروا منتقدان را به جهنم حوالت می‌دهد دیده‌اید. کلیپی که رئیس‌جمهور در آن می‌گوید:«تا ما می‌خواهیم مذاکره کنیم یک عده می‌گویند ما می‌ترسیم، می‌لرزیم! خب به جهنم! بروید یک جای گرم پیدا کنید»(نقل به مضمون)
ترسو و بزدل خواندن منتقدان هم از دیگر اقدامات ناروایی بود که مقام نخست اجرایی کشور در حق هم‌‌ وطنان خود روا داشت. اینک اخلاق سیاسی حکم می‌کند که اکنون که آقای رئیس‌جمهور متوجه خطای خود شده‌اند با یک عذرخواهی ساده در جهت آشتی ملی حرکت کنند! و البته جبران مافات این است که آقای رئیس جمهور از این پس بیشتر به نظرات منتقدان توجه کنند و کسانی که در اطرافشان قصد بزک کردن تصمیماتشان را دارند از خود دور سازند که این هم به نفع منافع ملی است و هم به اصول حکمرانی اسلامی نزدیک!
البته باید توجه داشت که در فضای آزاد نقد سخن دو طرف یک مجادله سیاسی باید به درستی شنیده شود. این که هیاهوهای رسانه‌ای و سیاسی و تحلیل‌های اتوبوسی در موضوعات مختلف بر نظر کارشناسان امر ارجحیت پیدا کند، نتیجه‌ای مشابه نتایج برجام خواهد داشت! «دیگران» نیز باید ضمن عمل کردن به وظایف خود از ورود در حوزه‌هایی که نه چندان ارتباطی به آن‌ها دارد و نه چندان تخصصی در آن ارتباط دارند احتراز کنند.
این جمله آخر را مشخصا خطاب به کسانی همچون زهرا صدر اعظم نوری، رئیس کمیسیون سلامت شورای اسلامی شهر تهران نوشته‌ام! به عنوان ایشان دقت کنید! «رئیس کمیسیون سلامت شورای اسلامی شهر تهران» قاعدتا اگر قرار باشد ایشان در شورای شهر نطق کنند انتظار دارید چه چیزی بشنوید؟ اما به این جملات که به بهانه سیزدهم آبان ماه بیان شده‌اند توجه کنید:
«دو رویکرد در سپهرسیاسی کشور درجریان است: در رویکرد اول، مبارزه با آمریکا در قالب گفتارها و رفتارهای شعارگونه، احساساتی و تبلیغاتی چه در عرصه داخلی و چه درعرصه بین‌المللی است و تلاش براین است که همه مشکلات و نارسایی‌ها از قبل و بعد از انقلاب به امریکا نسبت داده شود، این رویکرد در پناه بزرگ‌نمایی، حتی رقبای سیاسی خود را در داخل به بهانه‌های سازش با امریکا سعی دارد از ساختار قدرت بیرون براند و ناکار آمدی سیاست‌ها و عملکردهای مدیریتی خود را به پای امریکا بنویسد و حوادثی همچون عهدشکنی آمریکا درموضوع برجام و هسته‌ای را بهانه‌ای برای تخریب رقیب و تخطئه همه دستاوردهای برجام نماید و بر طبل رویکرد پوپولیستی خود ادامه دهد گویا کشور و ملت را برای یک جنگ همه جانبه با امریکا آماده می‌نماید...»
سرکار خانم صدراعظم! که پیشتر برخی تصمیمات شورای شهر را «سیاسی» توصیف می‌کردند و واضع تئوری فاخر «محرم باید مردمی باشد» هستند، گویا توجه ندارند که دیگر شهردارِ زمان آقای کرباسچی نیستند. ایشان فرموده‌اند:« تلاش براین است که همه مشکلات و نارسایی‌ها از قبل و بعد از انقلاب به امریکا نسبت داده شود» چه کسانی اینگونه تلاش کرده‌اند؟ کسانی که مشکل آب خوردن ما را به تحریم‌های آمریکا گره‌زدند یا کسانی که می‌گویند دست بر زانو بگذارید و برخیزید و کاری بکنید؟!
فرموده ‌اند که عده‌ای قصد دارند رقبای سیاسی خود را به بهانه سازش با آمریکا از عرصه قدرت بیرون کنند! حال آن که ما توتالیتریسم مجسم را پس از انتخابات ریاست جمهوری از دوستان ایشان دیده‌ایم! آنجا که افراد را بر اساس رأیشان طبقه‌بندی کردند و آن‌ها که برای فرد مورد علاقه خود فعالیت انتخاباتی کردند را از شغل‌هایشان بیرون راندند! نمونه‌ای از این دست رانده‌شدگان را در سمنان هم دیده‌ایم!
فرموده‌اند کسانی عهدشکنی آمریکا در موضوع برجام را بهانه‌ای برای تخریب رقیب می‌نمایند! و بر طبل پوپولیسی ادامه می‌دهند! اولا بر طبل می‌کوبند، ادامه نمی‌دهند! ثانیا طبل پوپولیستی ترکیب جدیدی است که ایشان آفریده‌اند! اگر مقصودشان طبل پوپولیسم است که باز ما ایشان را به سخنرانی‌های پیش از انتخابات ارجاع می‌دهیم. آنجا که عده‌ای که می‌شناسیمشان گفتند اگر برخی بیایند در خیابان‌ها دیوار می‌کشند!
پس شما بهتر است همانطور که پس از توافق آبروی ایران را با به خیابان‌ها ریختن، ریختید، بر طبل شادانه‌تان بکوبید!
وقتی نمی‌توانید دو جمله منطقی بسرایید(!) مجبورید که نطق کنید؟! البته از ماست که بر ماست و خود ماییم که این دست افراد را راهی نهادهای تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری می‌کنیم اما شگفتا از این همه فرافکنی...
عده‌ای با وجود این که سیاست‌های بزرگان‌شان به جایی رسید که دقیقا ضد آن را به جهانیان توصیه می‌کنند، کاسه داغ‌تر از آش می‌شوند و می‌گویند آنچه را که نباید بگویند!
پی‌نوشت نامربوط: اعصاب نمی‌گذارند برای آدم برخی از این سیاسیون! سفر زهرمارمان شد!

Back to Top

Template Design:Dima Group