هفته نامه سمنان امروز

گزارش تصویری

بازار گرم مهارت آموزی در مرکز فنی و حرفه‌ای سمنان
آیین اربعین شهید مدافع حرم عباس دانشگر
مراسم افتتاحیه مجموعه تاریخی، فرهنگی، پذیرایی زندگی
تشییع با شکوه پیکرمطهر شهید مدافع حرم، عباس دانشگر در سمنان
« سمنان شهر نان»
کوچه باغی که پر از رایحه باران است

1957

جنین برجام کجاست؟!

 

نعمت ا... اعتمادزاده


در هفته گذشته به واکاوی نسبت میان برخی از تحلیل‌های خبرگزاری بین‌المللی بلومبرگ با برخی تحلیل‌های مسئولان و علماء ایرانی در ارتباط با برجام پرداختیم. نکته مهم در روند این واکاوی آن بود که نگاه علماء ایران، نوعا درون‌گرا و فرهنگی است، در حالی که نگاه تحلیلگران خارجی نوعا، برون‌گرا و اقتصادی است؛ ضمن آن که نگاه مسئولان کشورهای خارجی نیز در این میان جالب توجه است و

به ویژه کشورهای کوچک می‌کوشند از آب‌ گل‌آلود پسابرجام ماهی اقتصادی بگیرند و این البته فی‌نفسه نامطلوب نیست اگر از برخی سخنان مجیزگونه در برابر ایران احتراز و به واقعیت‌های پسابرجام توجه شود.

اما مهم‌ترین مسأله‌ای که در روند اجرای برجام قابل طرح است و رهبر معظم انقلاب نیز بارها بر آن تأکید ورزیده‌اند، اخلال‌گری آمریکا در بهبود روابط اقتصادی ایران با دیگر کشورها و بدعهدی مشهود این کشور در قبال تعهدات مبتنی بر برجام است و این موضوعی است که افزون بر نارضایتی مسئولان و مردم، به بروز برخی نارضایتی‌ها در خارج از کشور نیز انجامیده است و این امر فرصت عظیمی برای ایران خواهد بود تا چهره استکباری ایالات متحده را برای جهانیان به نمایش بگذارد.

روزنامه وال‌استریت ژورنال، در طول مذاکرات هسته‌ای بارها بر تأکید ایران مبنی بر ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای و رد هرگونه تلاش برای دست‌یابی به سلاح هسته‌ای تصریح کرده است. این روزنامه دو هفته قبل نیز از تهدید آمریکا از سوی ایران مبنی بر خاتمه دادن به مذاکرات هسته‌ای در صورت حمله به مواضع بشار اسد پرده برداشته و «سالومون»، خبرنگار مطرح این روزنامه ادعا کرده بود که مذاکرات هسته‌ای، حکومت بشار اسد را نجات داده است! فارغ از این تحلیل‌ها، روزنامه وال‌استریت ژورنال، چهارشنبه گذشته از نارضایتی شرکت‌های تجاری آلمان از مانع‌تراشی‌ها در ارتباط با روابط اقتصادی با ایران خبر داده است. آلمان البته کشوری است که پیش از توافق و پس از توافق در جهت منافع ایالات متحده گام برداشته است.

 

 

گمان آلمانی‌ها اشتباه از آب درآمد!
از خاطر نمی‌بریم که کشور آلمان در سال ۲۰۰۴، با همراهی انگلیس و فرانسه، ضرب‌الاجلی سه‌ماهه برای ایران تعیین کردند تا تمامی برنامه‌های خود برای دستیابی به فن‌آوری غنی‌سازی اورانیوم را کاملا متوقف کند! و در پی تروئیکای اروپایی این سه کشور که فعالیت‌های هسته‌ای ایران در کارخانه تبدیل اورانیوم اصفهان به حالت تعلیق درآمده بود؛ اما اینک و در شرایطی که نه ماه از توافق هسته‌ای می‌گذرد، شرکت‌های تجاری آلمان که گمان می‌کردند پس از توافق جامع هسته‌ای میان ایران و کشورهای ۵+۱، اوضاع تعامل اقتصادی با ایران بسامان خواهد شد، عملا دریافته‌اند که گمانشان چندان مقرون به صحت نبوده است.
رئیس جمهور کشورمان کمتر از دو ماه قبل در نشست هیأت دولت اعلام کرده بود:«هیچ‌کس نباید تردید داشته باشد که به واسطه مذاکرات، توافق هسته‌ای و اجرای برجام، فضایی برای ما بوجود آمده که در آن بهتر می‌توانیم فعالیت اقتصادی، دفاعی و فناورانه داشته و فناوری هسته‌ای را با آرامش بیشتر توسعه دهیم.» و شاید آلمانی‌ها را نیز بتوان در زمره تردیدکنندگان در بهبود شرایط فعالیت اقتصادی پس از حصول برجام گنجاند!
سخن آلمانی‌ها روشن است:«رفتارهای آمریکا، مانع از به بار نشستن امیدواری آلمان به گسترش روابط اقتصادی با تهران است.» و این سخنی است که در ایران بارها شنیده شده است اما گویا سر دلبران را در حدیث دیگران شنیدن خوش‌تر است! و ناگفته پیداست که عده‌ای در ایران نمی‌پسندند که از بدعهدی‌های آمریکا سخن گفته شود!

 

 

جهان دموکراتیک و هراس از آمریکا! 
آلمانی‌ها البته ویژگی دیگری هم دارند. شرکت‌های آلمانی جزو نخستین گروه‌هایی بودند که برای تعامل اقتصادی عازم ایران شدند و همین امر بود که هیأت‌های اروپایی دیگری را نیز با هدف گسترش روابط اقتصادی، به ایران کشاند؛ هیأت‌هایی که همان انتظارات آلمانی‌ها را در سر می‌پروراندند! اما اکنون فعالان اقتصادی از جریمه آمریکا می‌ترسند! و در جهان دموکراتیک! چه ننگی بالاتر از این است که کشوری با هراس افکندن در دل فعالان اقتصادی، آزادی عمل را از آنان بگیرد؟
در شرایطی که فعالان اقتصادی اروپا اذعان می‌کنند که رفتار آمریکا روند امور اقتصادی آنان را مختل کرده است، به درستی روشن نیست مقصود رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی از این سخن که «از زمانی که توافق هسته‌ای صورت گرفت و سایه تحریم کم‌رنگ شد، فضا برای تقویت روابط بیش از پیش فراهم شده است» دقیقا چیست؟
البته خبر خوشایندی که در روزهای اخیر توسط علی‌اکبر ولایتی اعلام شد، شاید مرهمی دیرهنگام بر زخم بدعهدی‌های آمریکا باشد. ولایتی اعلام کرده است که سنگ‌اندازی‌های آمریکا در نشستی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. اینک که مسئولان در اندیشه احصاء بدعهدی‌های آمریکا هستند، نیکوست که موضوع نفوذ امنیتی در برنامه هسته‌ای نیز در نشستی مورد بررسی قرار بگیرد و نیز روشن شود که چه پیگیری‌هایی در خصوص درز اطلاعات هسته‌ای ایران از طریق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی صورت گرفته و این پیگیری‌ها چه نتایجی در برداشته است؟
همچنین نیکوست که به طور صریح اعلام شود بازگشت شش‌ماهه به شرایط پیش از توافق هسته‌ای و بروزرسانی تأسیسات هسته‌ای که توسط کمیسیون امنیت ملی مجلس مطرح شده است، چقدر برای ایران هزینه خواهد داشت؟
بنابراین قطعات پازل ایران‌ستیزی آمریکا تماما اقتصادی نیستند؛ هرچند ما در مذاکرات هسته‌ای تنها اهداف اقتصادی را دنبال می‌کردیم که این اهداف نیز با سنگ‌اندازی آمریکا با اخلال مواجه شده است؛ البته جای شگفتی است که وزیر امور خارجه کشورمان به تازگی اعلام کرده‌اند که هدف از مذاکرات رفع تحریم‌ها نبوده است!

 

 

جنین برجام کجاست؟!
ایران سال‌های طولانی با تحمیل فشارهای اقتصادی از سوی آمریکا مواجه بوده است که آخرین بهانه آن‌ها برای اعمال گسترده فشارها، برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای بود؛ اینک با چه توجیهی می‌توان پذیرفت که پس از دو سال مذاکره و پس از حصول توافق، برجام در آستانه ورود به نه‌ماهگی، آبستن فرزندی اقتصادی نیست؟

انتهای پیام / *

Back to Top

Template Design:Dima Group