هفته نامه سمنان امروز

گزارش تصویری

بازار گرم مهارت آموزی در مرکز فنی و حرفه‌ای سمنان
آیین اربعین شهید مدافع حرم عباس دانشگر
مراسم افتتاحیه مجموعه تاریخی، فرهنگی، پذیرایی زندگی
تشییع با شکوه پیکرمطهر شهید مدافع حرم، عباس دانشگر در سمنان
« سمنان شهر نان»
کوچه باغی که پر از رایحه باران است

photo 2017 10 30 11 43 52

مرتضی غرقی نویسنده و خبرنگار پیشکسوت در گفتگو با سمنان امروز مطرح کرد؛

سایه سنگین نگاه جناحی بر مذاکرات هسته ای!

خبرنگار اعزامی صدا و سیما به نیویورک: برخی از جریان‌ها مذاکرات را رافع تمامی مشکلات کشور می‌دانستند و متأسفانه بعضی از مقامات دولتی نیز همه چیزِ ملت را به مذاکرات گره زدند. در مقابل، برخی از مخالفان هم به مخالفت بی قاعده با مذاکرات می‌پرداختند

کمتر از سه ماه قبل، از کتاب «تجربه ای دیگر» رونمایی شد، کتابی که مرتضی غرقی، خبرنگار اعزامی صدا و سیما به نیویورک خاطرات خود را درباره مذاکرات هسته‌ای ایران و گروه 5+1 در آن گرد آورده بود. اوایل پاییز سال گذشته هم کتاب دیگری از غرقی با عنوان «تفنگ تا قلم» در حوزه دفاع مقدس و توسط سازمان حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش جمهوری اسلامی منتشر و رونمایی شد. پیش از این کتاب هم دو اثر از وی منتشر شده بود. این را می‌نویسم برای این که بدانیم ماهیت این گفتگو سیاسی نیست بلکه ما با یک نویسنده و خبرنگار پیشکسوت طرفیم! بنابراین می‌توانید حدس بزنید چرا این گفتگو در صفحه فرهنگی منتشر می شود.
شما را به مطالعه گفتگوی سمنان امروز با مرتضی غرقی دعوت می‌کنم.

 

شما در کتاب «تجربه ای دیگر» کوشیده‌اید نگاه مستقلی به مذاکرات هسته‌ای داشته باشید اما به گفته خودتان منتقل کردن عین تاریخ به مذاق برخی‌ها خوش نمی‌آید! اولا چرا نگاه مستقل مهجور است؟ ثانیا تحلیل شما از رویکردهای رسانه‌های داخلی ایران در قبال مسأله برجام چیست؟
نکته مهم آن است که ما باید بدانیم که بدون مذاکره هیچ مشکلی حل نخواهد شد. حتی وقتی جنگی درمی‌گیرد، پس از آن باید با مذاکره مشکلات طرفین را حل و فصل کرد اما در جریان مذاکرات، برخی از جریانات تند اصلاح‌طلب و اصولگرا به طرفداری یا مخالفت بی‌قاعده با مذاکرات می‌پرداختند. از ابتدای مذاکرات و در حالی که هنوز هیچ مسأله‌ای روشن نبود، برخی از جریانات تند اصولگرایی با مذاکرات مخالفت می‌کردند.
در مقابل، برخی از رسانه‌های اصولگرا هم در عین حال که انتقاد می‌کردند، نگاهی منطقی نسبت به مذاکرات داشتند. انتقاد آن‌ها از روی دلسوزی بود و این قابل تقدیر است. برخی از جریان‌ها نیز مذاکرات را رافع تمامی مشکلات کشور می‌دانستند. متأسفانه بعضی از مقامات دولتی نیز همه چیزِ ملت را به مذاکرات گره زدند. در این میان نوع نگاه رسانه‌های ما هم نسبت به مذاکرات هسته‌ای، جناحی بود و این امر قدری به مذاکرات و جناح پیشرو در مذاکرات لطمه زد.
به دلیل غلبه این نوع نگاه، حتی انتقادات سازنده به مذاکرات هم دشمنی تلقی می‌شد. شاید اگر درباره مذاکرات هسته‌ای قدری منطقی فکر می‌کردیم، اکنون شرایط‌مان این‌گونه نبود. طبیعی است که هر مجموعه مذاکره کننده بر مبنای خردِمقبول خود عمل می کند اما باید توجه داشت که مذاکرات هسته ای پس از قطعنامه 598 نخستین مذاکرات ما در این سطح بود.
مذاکرات، از طرفی عرصه نبرد سیاسی میان دیپلمات‌های ایران و جامعه بین‌المللی و از سوی دیگر صحنه نبرد رسانه‌ای میان رسانه‌های ایران و رسانه‌های خارجی بود، باید دید رسانه‌های ما در این نبرد چگونه عمل کردند...

جناح موافق مذاکرات، بسیار بزرگ‌نمایی کردند

آیا می توان گفت رسانه‌هایی که نگاه مستقلی نسبت به مذاکرات داشتند بسیار کم شمار بودند؟ 
نگاه جناحی، یکی از مشکلات اساسی ماست که نه فقط در عرصه برجام بلکه در تمامی عرصه ها لطمات بسیاری را به کشور وارد کرده است. در مذاکرات هسته‌ای نگاه جناحی حاکم بود. جناح موافق مذاکرات چنان بزرگ‌نمایی کردند که یک دستاورد نسبی را یک اقدام بزرگ جلوه دادند که سرانجام آن را می‌بینیم. اگر شما بخواهید کتابی را با نگاه مستقل درباره مذاکرات بنویسید، نه تنها کسی از شما حمایت نمی‌کند بلکه شما را نهی هم می‌کنند، کما این‌که در ارتباط با کتابی که من درباره مذاکرات هسته‌ای نوشتم چنین شد.
آقای روح الله حسینیان در این میان مردانگی خود را حفظ کرد و گفت با وجود این که کتاب را قبول ندارم، اما چون بخشی از تاریخ را روایت می کند، آن را چاپ می کنم. این رفتار بسیار با ارزش است. رسانه‌ها هم باید اینگونه عمل کنند. من از همه خبرنگاران خواهش می‌کنم که کار حرفه ای خود را با نگاه مستقل و با درنظر داشتن منافع ملی انجام دهند و از نگاه جناحی به مسائل بپرهیزند.

مقامات آمریکا به افکار عمومی اعتقادی ندارند

مسأله کره‌شمالی این پرسش مهم را پیش روی ما قرار می‌دهد که آیا افکار عمومی در آمریکا متوجه این تناقض هستند که کره‌شمالی نمی‌تواند تسلیحات هسته‌ای داشته باشد اما آمریکا هم می‌تواند این سلاح ها را داشته باشد و هم می‌تواند از آن ها استفاده کند؟
در آمریکا افکار عمومی تصمیم‌گیر نیستند. اگر به خاطر داشته باشید از سال 2001 به بعد، تظاهرات‌های میلیونی در سراسر اروپا و آمریکا اتفاق افتاد با این شعار که جنگ را متوقف کنید و سپس با این شعار که به عراق حمله نکنید اما دیدیم که تأثیری نداشت. به نظر من مقامات آمریکا ابدا به افکار عمومی اعتقادی ندارند و اگر ظاهرا قدری به افکار عمومی توجه می‌کنند به خاطر حفظ موقعیت خودشان است.
مقامات آمریکا به فکر مردم نیستند و منافع ملی و اعتبار ملت آمریکا را درنظر ندارند. اقدامات آن‌ها سبب شده که مردم آمریکا به سلطه گری و رفتار تهاجمی مطعون باشند در حالی که نگاه مردم آمریکا حقیقتا این‌گونه نیست. مردم آمریکا همچون دیگر ملت‌های دنیا هستند. آن‌ها در چنگال حکومتی سلطه‌گر گرفتارند که حاضر است برای تحمیل خواسته‌های اقتصادی، سیاسی و امنیتی خود به مردم جهان و رسیدن به منافع خود، مردم خود را هم نابود کند.
اینجاست که رسانه ها باید به میدان بیایند اما متأسفانه رسانه‌ها در آمریکا در دست همان گروه‌ها و جریان‌هایی است که جنگ ها را به راه می اندازند. 
آن‌ها از ابزارهای رسانه‌ای برای توجیه عملکرد خود استفاده می‌کنند. امروز تروریسم در آفریقا و آسیا گسترش پیدا کرده است. چه کسانی از گسترش تروریسم حمایت کردند؟ پاسخ روشن است: آمریکا و متحدانش که ادعا می‌کردند می‌خواهند با تروریسم مبارزه کنند.

مذاکره درباره تجهیزات دفاعی،نابخردانه است

آمریکا و متحدانش پس از محدودسازی و تضعیف برنامه هسته‌ای ایران اکنون به سراغ موشک‌های ما رفته‌اند! شما با شهید چمران در ارتباط بوده‌اید. اگر مصطفی چمران امروز وزیر دفاع ما بود چه رویکردی را در قبال آمریکا اتخاذ می کرد؟
شهید چمران، یک ایرانیِ وارسته و یک مسلمان شیعه بود که فکر و جانش در خدمت ایران بود و قلبش برای ایران می‌تپید. او کسی است که فرصت‌هایی که در ناسا در اختیارش بود را رها کرد و به این منطقه پرآشوب برگشت تا در حمایت از انقلاب‌اسلامی و ملت ایران در برابر عراق متجاوز قرار بگیرد. نگاه او ملی گرایانه و دینی بود. بنابراین نگاه او روشن است.
این بسیار نابخردانه است که کسی درباره مرزها و منافع امنیتی و تجهیزات دفاعی خود با آمریکا که حقوق بشر و منافع ملت‌ها برایش بی ارزش است و دشمن ماست، مذاکره کند و بگوید شما بفرمایید من چه موشکی داشته باشم و چه موشکی نداشته باشم! یا بپرسد که از این سلاح استفاده کنم یا نه؟ چنین کسی یک کوتوله سیاسی است!

آمریکایی ها حتی نمی‌خواهند ما ژ3 داشته باشیم!
هیچکس حق مذاکره درباره خطوط قرمز امنیت ایران را ندارد. اگر مذاکره‌ای صورت بگیرد آمریکا به تدریج همه موشک‌های ما را خواهد گرفت و من به شما قول می‌دهم که آمریکایی نگذارند حتی خمپاره و ژ3 و کلاشنیکف داشته باشیم؛ برای این که هروقت بخواهند به ایران حمله کنند به راحتی این کار را بکنند. من بعید می‌دانم کسی در ایران وجود داشته باشد که به مذاکره درباره موشک‌ها رضایت دهد. کسی حق ندارد چنین کاری بکند.


البته آقای عراقچی اخیرا گفته بودند «مذاکره موشکی نکرده‌ایم اما در این مسأله مشغول گپ زدن هستیم! مثلا دیروز با سفیر آلمان در این زمینه گپ زدیم.»
من بعید می‌دانم آقای عراقچی بخواهد درباره موشک‌ها و قدرت دفاعی ایران مذاکره کند. مطمئنم که آقای‌عراقچی این حرف را نزده است. 
اگر هم سخنی گفته شود مثلا درباره این است که ایران نباید موشک‌هایی با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای داشته باشد. خب ما اصلا به کلاهک هسته‌ای اعتقادی نداریم. ما اصلا کلاهک اتمی نداریم که بخواهیم با موشک‌هایمان حمل‌شان کنیم!
اما این که بگویند برد موشک‌های شما باید از 2 هزار کیلومتر به هزار و 400 کیلومتر برسد، سخن‌ بیهوده‌ای است. اگر این کار را بکنیم آمریکایی‌ها بر ما مسلط خواهند شد. ما چقدر باید با آن‌ها مذاکره کنیم؟ مگر کره‌شمالی با آن‌ها مذاکره نکرد و نیروگاه کوره بلند خود را منهدم نکرد؟ قرار بود آمریکایی‌ها در مقابل به کره شمالی مواد غذایی ارسال کنند اما همین کار را هم نکردند و دشمنی‌ها را ادامه دادند. 
آمریکایی‌ها می‌گویند ما از ساخت موشک‌های بالستیک که کلاهک هسته‌ای حمل می‌کند نگرانیم و می‌خواهیم با شما مذاکره کنیم. 
خب ما هم از موشک‌های شما و بمب‌های اتمی اسرائیل نگرانیم! طبیعی است که ما هم از سلاح‌هایی که شما به عربستان و قطر و امارات می‌فروشید نگران باشیم. کسی حق ندارد به ما بگوید که شما سلاح دارید و ما نگرانیم.

اگر عقب‌نشینی کنیم به سرنوشت لیبی دچار می‌شویم
ما توضیح داده‌ایم که سلاح‌های ما جنبه دفاعی دارد. ساده لوحانه است اگر فکر کنیم که اگر ما یک قدم عقب‌نشینی کنیم آمریکایی‌ها راضی می‌شوند، بلکه آن‌ها یک قدم دیگر جلو می‌آیند و همان بلایی که بر سر لیبی آوردند بر سر ما هم خواهند آورد، حتی اگر همه ایران را تقدیم آن‌ها کنیم!

فتاحی در پایان با اشاره به برخی مشکلات و عدم موفقیت در جذب بخش خصوصی و خیرین ورزشی و سرمایه‌گذاری آن‌ها در ورزش از تمامی دلسوزان ورزش درخواست کرد تا با مشارکت در این امر مهم فردایی روشن را برای جوانان این استان رقم بزنند.

Back to Top

Template Design:Dima Group