هفته نامه سمنان امروز

گزارش تصویری

بازار گرم مهارت آموزی در مرکز فنی و حرفه‌ای سمنان
آیین اربعین شهید مدافع حرم عباس دانشگر
مراسم افتتاحیه مجموعه تاریخی، فرهنگی، پذیرایی زندگی
تشییع با شکوه پیکرمطهر شهید مدافع حرم، عباس دانشگر در سمنان
« سمنان شهر نان»
کوچه باغی که پر از رایحه باران است

160 1

اثاث‌کشی بزرگ زمینی‌ها!
همزیستی مسالمت‌آمیز ماه، فضانوردی، سیاست و داستان!

«این روزها انسان‌ها بر روی ماه گام می‌زنند
و رد پاهایشان را مثل کدو
روی آن دنیای مرده می‌کارند
در حالی که
روی همین زمین زنده
در سال بیش‌‌تر از ۳ میلیون نفر از گرسنگی می‌میرند...»

این شعر کوتاه را، ریچارد براتیگان، شاعر و نویسنده آمریکایی‌، در روز بیستم جولای ۱۹۶۹ نوشت و نامش را «کدوی ژول‌ورن» گذاشت و حالا حدود ۴۰ سال از آن روز که انسان به ماه رفت، می‌گذرد؛ اما ماه کجاست و ما چطور به ماه رسیدیم؟! و چرا این موضوع مهم است؟

نیمه پنهان ماه...
دوست دارید در ماه زندگی کنید؟! سیاره‌ای در نزدیکی زمین که بعضی شب‌ها مهتابش را به زمین می‌تاباند و بعضی شب‌ها هلال باریکی است. این البته عامیانه‌ترین تعریف از سیاره‌ای است که ۴۰۳۴۸۴ کیلومتر با زمین ما آدم‌ها فاصله دارد. نزدیک‌ترین جرم آسمانی به کره خاکی است و قطرش ۳ هزار و ۴۷۶ کیلومتر است. امروز بر خلاف سال‌های نه خیلی دور، ما می‌دانیم که کره ماه چراغ‌خواب زمینی‌هاست و نوری را که از خورشید می‌گیرد، شب‌ها به ما زمینی‌ها پس می‌دهد. ماه دو نیم کره دارد که یکی از آن‌ها به طور دائمی رو به زمین است و دیگری پشت به زمین. اولی را نیمه پیدای ماه و دومی را نیمه پنهان ماه نامیده‌اند. منجم‌ها سال‌ها فکر می‌کردند که نیمه پیدا و پنهان ماه با هم فرقی ندارند، ولی برای اولین‌بار، یک سفینه فضایی متعلق به شوروی، از نیمه پنهان عکس گرفت و ماه‌شناس‌ها فهمیدند که نیمه پنهان سوراخ‌های بیش‌تری نسبت به نیمه پیدا دارد، این سوراخ‌ها معمولا حفره‌های آتشفشان‌های قدیمی در ماه یا حاصل برخورد اجرام و اجسام آسمانی مثل شهاب‌سنگ‌هاست . منجم‌ها به این حفره‌ها دهانه می‌گویند. وسعت بعضی از این دهانه‌ها به ۳۰۰ کیلومتر هم می‌رسد. بعضی از دهانه‌ها حلقه‌های کوهستانی دارند و در اکثر آن‌ها قله‌هایی وجود دارد. تعدادی از گودال‌های بزرگ‌تر هم از گدازه‌های آتشفشانی پر شده‌اند و دریاچه‌هایی را در سطح ماه به وجود آورده‌اند که بسیار توجه ماه‌شناس‌ها را به خود جلب کرده‌اند. جالب است که گالیله با تلسکوپ ساده خود سطح ماه را بررسی کرد، تصور کرده بود که همه چاله‌هایی که در ماه می‌بیند دریاچه است! خلاصه این که ماه پر از ناهمواری است! جاده‌کشی آن‌جا سخت است و راه‌آهن هم فعلا در آن ساخته نمی‌شود! با این وجود باز هم به زندگی در ماه فکر می‌کنید؟

وقتی محدوده کره زمین راضی‌کننده نیست!
فضانوردی از دوران جنگ سرد به صورت جدی‌تری مطرح می‌شود تا جایی که اگر بخواهیم از تاریخچه فضانوردی سخن بگوییم و این دوران را نادیده بگیریم، یعنی نیمه بیش‌تر تلاش‌های انسان برای رسیدن به فضا را نادیده گرفته‌ایم. دعوای دو قطب قدرتمند جهان در دهه‌های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی آن‌قدرها هم به ضرر ما تمام نشد! شوروی و آمریکا برای به دست آوردن موقعیتی بالاتر و بهتر نسبت به رقیب، آن‌قدر فعالیت‌های تسلیحاتی خود را گسترش دادند که دیگر محدوده کره زمین آن‌ها را راضی نگه نمی‌داشت، به همین دلیل پرواز به سمت جایی خارج از جو زمین آغاز شد. اولین گام تصرف فضا در چهارم اکتبر ۱۹۵۷ به دست روس‌ها با پرتاب ماهواره «اسپوتنیک ۱» برداشته شد. روس‌ها توانستند با موشک بالستیک این ماهواره را خارج از جو زمین قرار دهند. ماهواره‌ای کروی شکل به وزن ۸۴ کیلوگرم که ۴ آنتن ۲.۵ متری داشت و از طریق امواج رادیویی اطلاعاتی درباره چگالی یونوسفر و دمای محیط فضا را به زمین فرستاد. از آن روزها تا امروز فضا به تدریج از منبعی برای تخیل و افسانه‌سازی، به مقصدی نجات‌بخش و مهیج برای انسان تبدیل شده است؛ یعنی جایی برای زندگی بعد از نابودی زمین! دانشمندانی هستند که فکر می‌کنند ما روزی مجبور می‌شویم دست به یک اثاث‌کشی بزرگ بزنیم و با جدیت بر روی موضوعاتی که به تسهیل زندگی بشر در فضا کمک کند کار می‌کنند...

زندگی میان‌مدت بشر در ایستگاه‌های فضایی
نمی‌توان از زندگی بشر در فضا گفت و از کنار ایستگاه‌های فضایی گذشت. ایستگاه فضایی نوعی سازه است که برای زندگی موقت بشر در فضا طراحی و ساخته شده است. تا به حال فقط ایستگاه‌های مدار پایین به مرحله بهره‌برداری رسیده‌اند که آن‌ها را «ایستگاه مداری» نیز می‌خوانند. تفاوت ایستگاه فضایی با فضاپیماهای دیگر این است که در ایستگاه فضایی، امکانات اساسی پیشرانی یا فرود بر زمین وجود ندارد؛ در عوض، از وسایل نقلیه دیگر برای ترابری (چه از ایستگاه، چه به ایستگاه) استفاده می‌شود. ایستگاه‌های فضایی برای سکونت میان‌مدت طراحی شده است که مدت آن می‌تواند چند هفته، چند ماه و حتی چند سال باشد. «ایستگاه فضایی بین‌المللی» تنها ایستگاه فضایی است که اینک از آن استفاده می‌شود. این ایستگاه معمولا با مخفف نام انگلیسی آن ISS نامیده می‌شود. ایستگاه‌های فضایی پیشین، سری هفتگانه سالیوت، الماز، اسکای‌لب و میر بودند. ایستگاه‌های فضایی به دور زمین می‌چرخند و برای هفته‌ها یا ماه‌ها، محل کار و زندگی فضانوردان هستند و تمام نیازهای خدمه را برآورده می‌کنند تا به هنگام انجام آزمایش زنده و سالم بمانند. وجود این ایستگاه‌ها رویای زندگی انسان در فضا را دست‌یافتنی‌تر کرده است!

سفر به ماه و سوءاستفاده‌های آمریکایی!
اما خبر فرود یک انسان روی کره ماه در اواخر دهه ۶۰ دنیا را تکان داد. تصاویر فرود یک فضانورد آمریکایی بر روی کره ماه، قدم زدن او و نصب پرچم آمریکا روی خاک ماه تمام مردم آمریکا را مقابل تلویزیون‌ها میخکوب کرده بود! بعد از این حادثه علمی بزرگ، آمریکا مغرورتر از همیشه شد و البته از این سفر فضایی در دنیای بین‌الملل، استفاده زیادی در زمینه‌های تجاری و سیاسی کرد. آمریکا کشوری است که از حق وتویش بر مبنای همین پشتوانه نظامی، علمی و فضایی استفاده زیادی می‌کند. تبلیغات تجاری آمریکایی‌ها، در زمینه لاستیک و موتور و ماشین و حتی خوراکی‌های مختلف تکیه زیادی به تصاویر سفر آن‌ها به ماه دارد. مهم‌ترین سند طرفداران دروغین بودن این ماجرا سخن یکی از دانشمندان آمریکایی به جانسون ، رئیس‌جمهور وقت آمریکاست که می‌گوید: «علم تا ۳۰ سال آینده از انجام چنین پروژه‌ای ناتوان است!» به هر حال شاید روزی، ناسا از ملت‌های دنیا عذرخواهی کند!

رئیس انجمن فضایی انگلستان؛ نویسنده بزرگ داستان‌های فضایی
نویسندگانی بوده‌اند که قدم گذاشتن انسان بر ماه را پیش‌بینی کرده باشند؛ منتها در داستان‌ها! داستان‌هایی که خوانندگان، باور نمی‌کردند روزی با حقیقت پیوند بخورند . در این میان نویسنده‌ای بود که علاوه بر سفر به ماه، بسیاری دیگر از رویاهای انسان را با مبانی کاملاً علمی به داستان تبدیل کرد. آرتور سی.کلارک، متولد ۱۹۱۷ شهر سامرست انگلستان است. او فارغ‌التحصیل کالج کینگز لندن در رشته فیزیک و ریاضی است. در زمان جنگ جهانی دوم، در نیروهای هوایی انگلستان خدمت کردو مسئول آزمایش‌های اولیه دستگاه‌های رادار بود. به علاوه رئیس انجمن فضایی انگلستان، عضو افتخاری آکادمی ستاره‌شناسی و نجوم، عضو افتخاری انجمن سلطنتی نجوم و عضو بسیاری از سازمان‌های علمی دیگر در دنیا بود. در طی جنگ جهانی دوم، در نیروی هوایی انگلستان حضور داشت و مسئولیت اولین آزمایش‌های نهایی رادارها را نیز بر عهده داشت. استنلی کوبریک، کارگردان بزرگ و فقید سینمای جهان، فیلم معروف «اودیسه ۲۰۰۱» را بر اساس رمان او ساخت و به همراه او در سال ۱۹۶۸، برای این فیلم کاندیدای دریافت جایزه سینمایی اسکار شد. آثاری مثل آثار کلارک را تا سال‌ها بعد از نگارش می‌توان خواند، چرا که علاوه بر جذابیت، توجه به پیش‌بینی‌های تحقق‌یافته در طی زمان، جنبه‌های داستانی ارزنده آن‌ها همیشه جذابیت خود را حفظ می‌کند .
اگر می‌خواهید هوافضا بخوانید...!
اما اگر خواننده این مطلب هستید و هنوز به دانشگاه نرفته‌اید و به دانستن بیش‌تر درباره سفر به فضا و فضاپیماها و... علاقه‌مندید، باید اطلاعات بیش‌تری درباره رشته هوافضا کسب کنید. مهندسی هوافضا، شاخه‌ای از مهندسی است که به بررسی هواپیماها و فضاپیماها می‌پردازد و از آن به نام مهندسی هوانوردی نیز یاد می‌شود؛ خصوصاً وقتی که در آن تنها بر هواپیماها تمرکز می‌شود. مهندسان هوافضا طراحی، پژوهش و ساخت در صنایع گوناگون هوافضایی را بر عهده دارند، رشته هوافضا به تمامی گرایش‌های مهندسی مکانیک نیز نزدیک است به این دلیل دارای تعدادی واحد مشترک با گرایش‌های مهندسی مکانیک است. صنایع هوافضا در دنیا، یکی از موضوعات مهم تحقیقاتی به شمار می‌رود و بودجه‌های نظامی و غیرنظامی زیادی صرف آن می‌شود. موضوعاتی از قبیل طراحی و ساخت بالگرد هواپیمای بدون سرنشین، بدون موتور، عمودپرواز یا جنگنده از یک طرف و ساخت پایگاه‌های فضایی و مسافرت به کرات آسمانی از سوی دیگر، جامعیت و حساسیت این رشته را بیش از پیش روشن می‌کند.

انتهای پیام /  *

Back to Top

Template Design:Dima Group